Poeticite [διαβάζοντας Κώστα Αξελό] τις λέξεις ανασύρω από την πέτρα και το σύννεφο της αιωνιότητας ήδη ηττημένη στη γαλανή της έφηβης επιθυμία και στην αμετανόητη του αγάλματος ευθύτητα αυτές το νόημα υποκρύπτουν (παιχνίδι αναμέτρησης το άνοιγμα στον χρόνο εκεί που αρχή και τέλος αδιαχώριστα σπειροειδώς το ποίημα γεννάνε)

[Από την έκδοση]