«… Απόγευμα –αργά– βραδιάζει νωρίτερα. Ουρανός με λίγα σύννεφα – από τους σπάνιους εφέτο. Απέναντί μου σοφίτες μισές πράσινες –στη μέση άσπρες– έπειτα πάλι πράσινες – ψυχρό χρώμα του γραφίτη στις στέγες – μελί χρώμα των τούβλων και των κεραμιδιών. Αριστερά μια γωνία από το χτίριο της Αμερικανικής Πρεσβείας που υψώνεται, δεν ξέρω ως που. Ήχος ενός σκεπαρνιού διαλείπων και πίσω το γύρισμα μιας μηχανής, ένα βουητό, τίποτε άλλο. –Ένα παράδειγμα γραφής που θα μου χρειαζότανε για κάμποσο καιρό –απλώς ονοματίσματα– για να ηρεμήσω».

(Από την παρουσίαση της έκδοσης)