ΤΑ ΜΠΑΝΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Πάω συχνά για μπάνιο

Μονολίθι

Εκεί που πήγες να φουντάρεις

Φτάνοντας με ελεύθερο στη λήθη

Γι’ αυτό σε μένα μην ποντάρεις

Δεν έχει πλάκα πια η ιστορία

Εμφύλιοι ντεμέκ για να γουστάρεις

Και είμαι καλοκαίρι στη Λαμία

Στο άγαλμα ο Άρης καβαλάρης

Πλατεία του Λαού με σαραντάρια

Ηλιοθεραπεία σκέτη αυτοκτονία

Τα μπάνια του λαού και τα δυάρια

Αχ να ‘ταν η ζωή μας μια αργομισθία

Άντε κοιμήσου δίχως ζάναξ

Πεθαίνεις ζεις μονάχα άπαξ

[Από την έκδοση]