ΠΑΥΣΗ ΠΥΡΟΣ

Έχω ήδη φύγει μα πως υπάρχω λέγεται. Σε πόλεμο που πλησιάζει σημαία κρατώ λευκή ή θαυμαστά αποχωρώ ρίχνοντας την ασπίδα μου κι απάνω της εμένα; Τα λόγια μου αφύλαχτα. Σημεία στίξης διαπερνούν την τρυφερή τους σάρκα. Κι αμάθητη όπως είναι καμιά λέξη για μπάλωμα. Μονάχα παύση εχθροπραξία σίγουρη σε κείμενο που χάσκει. Διαφεύγω κι ωστόσο η πάλη εδώ. Σ’ εμένα πάλι έρχομαι. Είναι το πέρασμα κρυφό. Διόλου δεν το ορίζω.

[Από την έκδοση]