ΑΡΓΟΛΙΔΑ

Μου λείπει τ’ όνομά σου σήμερα που το φεγγάρι πιο χλωμό από χθες με απειλεί

Ένα πλακόστρωτο άδειο το πλάγιο βλέμμα σου η γλώσσα σου μια διπλωμένη πετσέτα στον πάγκο της κουζίνας διπλώσαμε σ’ αυτήν ό,τι δεν είπαμε.

Συγκρατώ έναν ρόγχο σου

Είναι αμαρτία να χαϊδεύομαι τώρα που λείπεις από δίπλα μου;

[Από την έκδοση]