Απογευματινός περίπατος

Τους βλέπω απ’ το μπαλκόνι να περνούν κάθε απόγευμα ανελλιπώς άλλοτε πριν και άλλοτε μετά τη δύση του ήλιου. Εκείνος περπατάει ελαφρώς σκυφτά εκείνη πάντα πίσω του. Ουρά, σκιά πιο μικροκαμωμένη η γυναίκα του πιο θάνατος πιο νύχτα με δυσκολία πασχίζει να τον φτάσει. Μπορεί να φταίει που από πρόπερσι είναι κατάκοιτη. Όμως εκείνος ζωηρός κι ας είναι χρονάκια τώρα δεκατρία πεθαμένος. Απ’ το μπαλκόνι μου τους βλέπω να περπατούν κάθε απόγευμα ανελλιπώς άλλοτε πριν και άλλοτε μετά τη δύση.

[Από την έκδοση]