Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

Στήνει σκηνή στο δωμάτιο, σβήνει τα φώτα, κρεμάει βαριές κουρτίνες κι αφήνει τον χρόνο να περπατά ξυπόλητος. Κι εσύ, θεατής χωρίς εισιτήριο, βλέπεις το κενό να παίζει τον ρόλο σου. Άδεια μπουκάλια στο πάτωμα ποιήματα στο τραπέζι η σιωπή τα καταπίνει ένας πρόλογος που δεν αρχίζει ποτέ.

[Από την έκδοση]